Нэлэнхүйн нэгэн гэрэл

Зүгээр л байсан сэтгэлийн далайд
Зүйрлэшгүй аядууухан хөлөг буулаа
Өнө эртний нандин нөхөрлөл
Өнөө зүрхэн анирын бүйвээндээ эрхэлнээ...

Хайсаар эрсээр
Хайрласаар ээнэгшсээр
Хязгааргүй бүхэн цэгт уусахад
Харин бид нэлэнхүйн нэгэн гэрэл ажээ

Дэглий цагаан хайрхан

 Уулс уулсын орой шүргэм

Уртын дууны шуранхай түгэх

Дээд тэнгэрээс цэцэглэн буусан

Дээшээ тэмүүлэх 

Дэглий цагаан хайрханаа

Тэргүүний тань салхи шанхны үсээр наадахдаа

Тэртээх түүхийг өнөө бидэнд шивнэнэ үү

Тоолж баршгүй жаргалангын ундарга

Тоонот Монголдоо өнө удаан цэнгэхийг урина уу♥

Монгол.Увс аймаг. Дэглий цагаан хайрхан

Төгс оршихуй

Халуун зунаар өвлийг хүсэмжилнээ
Хавирган сарны дор оддын чуулганыг эрнэм
Төрөл бүхэндээ чамайгаа л түмэнтээ хайсансан.

Хайрын бяцхан Бурхад

хайр бол хязгааргүй баяр жаргалангийн урсгал мэт орчлон хорвоод ундарсаар л , гэрэлтсээр .

Хайрын тухай түүх хязгааргүй, төгсөшгүй, яг л эхлэл үгүй басхүү төгсгөл үгүй мэт. Хичнээн олон зуун хүн, хэдэн мянган жилийн турш хайрын тухай ярьсаар ирсэн хэдий ч тэрээр дундаршгүй их далайн агуу их баялаг адил мөнхөд аливаа бүхэнд аз жаргалыг харам үгүй бэлэглэсээр л, ундарсаар л  ...

Хайр гэдэг бол үнэндээ итгэл аж. Гэхдээ хэмжээлшгүй, төсөөлшгүй их итгэл аж. Түүнийг хэмжинэ хэмээвээс дэндүү их тэнэглэл, түүнийг үгүйсгэнэ хэмээвээс дэндүү их гунигтай, магадгүй оршин тогтнолоо ч эвдэж мэднэ.

Сайн байна уу? Эрхэм анд минь. Шинэ оны мэнд хүргье

.
Он гарах дөхөж байна. Тийм болохоор Та хайртай хүмүүстэй ямар нэгэн зүйлээр бэлэг барина гэдэгт найдаж байна. Яагаад ч юм бэ шинэ он гарахын өмнөхөн хүн бүхэн өөрийн амьдралаа эргэн нэг хардаг шүү дээ. Таны хувьд яг одоо амьдрал, ажил үйлс, сэтгэл санаа чинь ямар байгаагаас үл хамааран  Та өөрөө өөртөө хичнээн эрхэм билээ.

Үүрд аавынхаа л гараас хөтлөхсөн

Үүрд аавынхаа л гараас хөтлөхсөн
Үдлээд буцдаг хорвоод таныхаа л харцанд эрхлэхсэн
Өөжин алаг дэлхийд  миний л хайрын тэнгэр
Өрөвчхөн буурал аавтайгаа байхад жаргалтай

Санчиг нь бууралтжээ таны минь
Сайхан дух тань уул толгод шиг нумарч
Саахалтын холоос уйлан хүлээдэг болж
Сэм сэмхэн нулимсаа унаган харуулддаг болж

таалан энхрийлмээр амрагаа яалтай

дэлбээгээ нээх ариухан сарнай
дээшээ бүр дээшээ тэмүүлнэ
түүнийг хайрлах газар тэнгэр
тэвэрч аваад салхиар аргадна

Үлгэрийн Таж Махал

Агуу хайрын амьд биелэл болсон зуун зууныг дамжин сүндэрлэх Таж Махалын тухай бодох бүрд нэгэн сайхан хайрын орноо очих шиг болдог юм.

Үүлэн дундаас тодрон харагдах үлгэрийн Таж Махал шилтгээн уснаа тусах өөрийн дүрснээс энхрий хайртаа эрэн мэлмэрэх мэт ээ.

Татах хүч оршсоор л..

 Чамайгаа би үгүйлнэм. Өөрөөсөө өр зүрхээсээ чамайгаа би бэдрэн хайнам. Яг адилхан харагддаг, яг адилхан сэтгэн боддог, яг л адилхан яг л адилхан учраас л бидэн хоёр одоог хүртэл бие биеээ хайж , харамлаж , хайрлаж байгаа нь тэр ээ.

ариун сүм

Би гүйх дуртай л даа. Миний эхний бариа бол Зайсанд  байдаг өндөр Бурхан, тэнд очоод  жаахан амсхийхдээ нэгэн  арт галерэйн талаарх танилцуулгын өмнө зогсдог юм.  Би  тэнд амьсгаагаа даран зогсох  тэрхэн үедээ маш их аз жаргалыг мэдэрдэг болохоор, энэ арт галерэй надтай ямар нэгэн жишмээр холбоотой ч юм шиг эсвэл энэ арт галерэй дотор  маш сайхан нандин зүйл байгаа гэж төсөөлөн сэтгэл дотроо нандигнах болсон юм. Улмаар  нэгэн эрхэм найзтайгаа уулзах болзоо ирвэл заавал энд л ирж болзоно хэмээн  бодох болсон билээ.

Арт галерэйг өөрөө явж очоод  үзмээр байдаг ч яагаад ч юм бэ нэгэн сайхан хүнтэй л би хамт очно гэж төсөөлснөөсөө болоод одоог хүртэл очоогүй  юм.

Хайрын тухай

Хайрын тухай түүх хязгааргүй, төгсөшгүй, яг л эхлэл үгүй басхүү төгсгөл үгүй мэт. Хичнээн олон зуун хүн, хэдэн мянган жилийн турш хайрын тухай ярьсаар ирсэн хэдий ч тэрээр дундаршгүй их далайн агуу их баялаг адил мөнхөд аливаа бүхэнд аз жаргалыг харам үгүй бэлэглэсээр л, ундарсаар л  ...

Хайр гэдэг бол үнэндээ итгэл аж. Гэхдээ хэмжээлшгүй, төсөөлшгүй их итгэл аж. Түүнийг хэмжинэ хэмээвээс дэндүү их тэнэглэл, түүнийг үгүйсгэнэ хэмээвээс дэндүү их гунигтай, магадгүй оршин тогтнолоо ч эвдэж мэднэ.

хайр бол...

хайр бол хоёр хүн бие биенээ дээд зэргээр мэдрэх агшин байдаг болов уу. Яг л санаандгүй учирсан хоёр шулуун шугам огтлолцох тэрхэн агшиндаа нэгэн бодол санаа, нэгэн амьсгал, нэгэн мэдрэмжтэй байснаас болоод бие биенийхээ сэтгэлийн далайг олж хараад бие биерүүгээ үсрэн ордог байх. Тэгээд л урьд нь хэзээ ч мэдэрч байгаагүй

Хамгаас энхрийнхэн...

Хайртай түүнийхээ тухай бодох бодол дотор минь хязгааргүйн тухай, төгс төгөлдрийн тухай сайхан мөрөөдөл төсөөлөл минь нуугдана.  түүний минь үргэлжлэл дотор хайр өөрөө харамгүй нэгдлээр солигдон цэцэглэн дэлгэрнэ. Анх түүнд хайртайгаа л мэдэрдэг байсан бол одоо харин түүнийхээ баяр жаргалангийн, нэгдлийн хайранд нь уусан амь амьсгалаараа амин холбоотой салшгүй нэгдмэл нэгэн болжээ.

Чамайг харах сайхан, чамайг бодох сайхан, чамайг мэдрэх сайхан, чамтай байх мөч бүхэн сайхан, чинийх гэгдэх бүр ч сайхан.

би түүндээ ямар их хайртай гээч...

Хувь заяа минь намайг дахин түүний минь өмнө авчирлаа. Түүндээ хэлэх үг зөндөө байсан боловч юу ч хэлж чдсангүй, ядаж сайн байна уу гээд гарыг нь ч олигтой атгаж чадсангүй ээ. Учир нь хайр нэг талаар хүнийг дэндүү сул дорой болгох юм, амь амьсгал бүртээ нандигнаж, хайрлаж байсан түүнийгээ харах л сайхан байсан юм.

... дахиж хэзээ ч түүнийгээ харахгүй байх вий гэхээс сэтгэл минь үймэрч байсансан.Харин би түүнийгээ харлаа.

ангир адил ижилсэг дээ...

Тиймээ баярлалаа, хамгаас хайртай хүнээсээ урмын үг сонсох хичнээн сайхан юм бэ, хязгааргүй хайрандаа согтсон нэгэн эрвээхэй эцэж цуцахыг мэдэхгүй аз жаргалаа хайгаад нисээд л байж гэтэл түүнд хэцүү гэж санагдсан бэрхшээл нь түүний хайгаад байсан аз жаргал нь байлаа.

тэвчээрийн ханыг сэт татан ариухан мөрөн хайрын их урсгалтай нэгдлээ. Сэрүүхэн салхи, хөвөлзөх давалгаанд сэтгэлийн амрагаа нандигнан нандигнан их мөрөн намуухан долгиолно.

Алтан нарны гэрэл мандал дээр нь тоглосоор л байна, аялгуут хуурын эгшиг их мөрөн дээгүүр дуулан дүүлэн дүүлнэ.

бороо шаагин орсоор л ....

Гадаа бороо шаагин орж байна. Би тэсэлгүй гадаа гарлаа. Чийг үнэртээд л чи минь мэдрэгдээд л хичнээн сайхан байна гээч. Энэ жилийн бороог би яаж угтах эв дүйгээ олохгүй байсан юмсан. Харин өнөөдөр нэг л өөр. Өр зүрхэнд минь зөөлөн бороо өмнө нь зөндөө олон удаа орсон болоод тэр үү, бороо бид хоёр аз жаргалдаа ташууран уйлж байна.

Бороо уг нь чийг, бороо уг нь шим шүлт болон юм бүхэнд шингэн ариусгах гэж ирдэг. Харин энэ удаад тэрээр зүгээр л эрхлэн тоглох жаахан хүүхэд адил хайрын дуу дуулан дураараа бүжин цэнгэх мэт ээ.

Санахын дээдээр санаж байна

Нэг.

Хувь заяа минь, оршин тогтнол минь, хөх тэнгэр алсын алс дахь одод, хөвөлзөх салхи хөрст алтан дэлхий та бүхнээсээ би чин сэтгэлээсээ гуйя. Би хэн юм бэ, би яах гэж ирсэн юм бэ...

...одоо энэ замбуулингийн хаа нэгтээ нэг нь төрж нэг нь үхэж байгаа, нэг газар нь үүр гийж нөгөө газар нь үдэш болж байгаа, хаа нэгтээ хэн нэг нь аз жаргалаар жигүүрлэж байгаа хаа нэгтээ хэн нэг нь хувь заягаа адалж байгаа. Хорвоо та ганц хоёрхон өнгөтэй бус түм буман өнгөнөөс бүрджээ.

тэрээр амьдралыг утга төгөлдөр зурвал уран Бурхан, харин хоосон дэмий сараачвал хий зэрэглээ болох мэтээ...

Санаж байна би Таныгаа
Санаж сарвайх үрээ хайх мэт
Санааны гүнд хадаатай Таныгаа
Санахын дээдээр санаж байна

Чиний дүрийг...

Чиний дүрийг санах бүрийд сэтгэл зүсэм өвдөх юм. Энэ нь хүнд хэцүү аян дайнд явахаас ч хэцүү дөнгө аж. Гарт баригдамгүй хүрч боломгүй тийм нэгэн сайхан дурсамж, чиний тухай ярьж ч болохгүй чамтай дахин хэзээ ч таарахгүй байж болох ч юунд миний сэтгэлд чи байнга оршном бэ?

Бодит бус нисэн одсон бүхнийг гартаа барьж, хүрч мэдрэх гээд байдаг хүмүүний энэхүү хүсэл үнэхээр дорой тэнэглэл юм аа. Хэзээ хүн төрөлхтөн ухаажин саруулсах бол хэзээ хүмүүний гаслан энэлэн төгсөх юм бол доо.

Анхилга

Зах хязгааргүй орчлонг ариухан цэцэгс чимнэ. Харин тэр үзэсгэлэнт цэцэгс бол бид юм шүү дээ. Тийм ч учраас бид өдөр бүр яг л цэцэг шиг шинээр дэлгэрдэг бас сэргэдэг.

Хавар ер нь хүний сэтгэлийг сайхан сайхан гэрэл гэгээтэй зүйл рүү замчилахыг хичээдэг гэлтэй. Хүн бүр л ариун нандин дурсамжаа хаврын хаварт сэргээн хаврын хонгор салхитай хамт эрхэмлэн нандигнадаг билээ.